18 kwietnia 2026 r. był dniem przełomowym w naszym leśnym siedlisku. Spełniło się nasze marzenie – tego dnia hucznie otworzyliśmy leśną pracownię artystyczną.
Przygotowania trwały niemalże rok, gdy nasza obórka, w której jeszcze dwa lata wcześniej mieszkała Balbinka z Nutką (dwie kozy adopcyjne), zaczęła przechodzić renowację i po kilku miesiącach zamieniła się w piękną, dopracowaną w każdym szczególe przez Artura i jego ekipę, piękną pracownię artystyczną, która jest wizytówką naszego siedliska.
Impreza łączyła trzy ważne okazje: otwarcie pracowni ceramicznej, 15-lecie Domu Mokoszy oraz urodziny Ewy!
Na wielkie otwarcie przybyło mnóstwo gości! Bardzo chcieliśmy, żeby ta inauguracja była liczna, ale nie spodziewaliśmy się aż takiego odzewu (na zdjęciach nie widać, jak dużo nas było)! Przejechali nasi przyjaciele z Warszawy, Radzyń Podlaski miał bardzo dużą reprezentację, było też kilka osób z Lublina, a i z naszych najbliższych okolic nie zabrakło odwiedzających, bo i z Białej Podlaskiej przyjechali goście, z Wisznic i z naszego Rossosza. No i jest nam bardzo miło, bo pojawili się także nasi najbliżsi sąsiedzi i sąsiadki z Bordziłówki (nawet z tej po drugiej stronie rzeki).
O oficjalne otwarcie poprosiliśmy naszego przyjaciela Jakuba Jakubowskiego, z którym znamy się już 17 lat, czyli najdłużej spośród wszystkich osób, które pojawiły się na imprezie. Jest nam tym bardziej miło, że Kuba pełni teraz funkcję burmistrza Radzynia Podlaskiego i pomimo wielu obowiązków znalazł czas, by wraz z rodziną nas wesprzeć w tym ważnym momencie naszego życia. Kuba powiedział bardzo ważne słowa o tym, jak długa i trudna była nasza droga do tego miejsca i jak bardzo byliśmy zdeterminowani, by być tu i teraz. Wzruszające było także wspomnienie naszego pierwszego spotkania oraz pleneru w Radzyniu.
Inaugurację swoimi wierszami uświetnił znany i wielokrotnie nagradzany poeta Andrzej Halicki, z którym już wkrótce spotkamy się tu na spotkaniu autorskim. Odbył się również miniwernisaż prac Ewy – akwareli, grafik oraz ceramiki.
Mogliśmy również posłuchać gry na skrzypcach pana Lesława.
Przemiłe było to, że odwiedziły nas koleżanki ceramiczki: Justyna, Aniela i Monika (z Radzynia i z Białej Podlaskiej)! Jest nas tu coraz więcej i możemy się nawzajem wspierać, bo gdy my zakładaliśmy Dom Mokoszy 15 lat temu, to pracowni ceramicznych było baaardzo mało 😉
Podczas imprezy wspólnie malowaliśmy kafle, które zawisną na honorowej ścianie pracowni, były warsztaty łucznicze, małe warsztaty ceramiczne, wspólne ognisko, a długim rozmowom nie było końca.
Największe podziękowania chcielibyśmy skierować do kilku osób, bez których nie udałoby się nam ogarnąć wszystkiego i na pewno nie wyszłoby tak idealnie, na 100%!
Dziękujemy Jagodzie – naszej ukochanej córce, Bartkowi – naszemu wspaniałemu synowi, Marcie i Anicie – naszym przyjaciółkom, Krzysiowi – Jagody chłopakowi, a także Fenkowi oraz całej wspaniałej ekipie Artura: Waldkowi, Pawłowi, Kubie i Przemkowi – za ogrom pracy, przygotowania przed imprezą, za prowadzenie warsztatów łuczniczych, za wsparcie, za przygotowanie pięknego salonu ogrodowego 🙂
Dziękujemy WSZYSTKIM, którzy przyczynili się do tego, że nasze marzenie się spełniło! Było wspaniale!!!
No i serdecznie podziękowania całej rodzinie Draganów za ten przepiękny drogowskaz, dzięki któremu na pewno łatwo będzie do nas trafić!
Dziękujemy również za tonę prezentów, którymi nas obdarowaliście! Oraz za wszystkie ciasta, pączki i smakołyki! To było niesamowicie wzruszające! No i przepyszne 🙂
W naszej pracowni będą odbywały się warsztaty ceramiczne, malarskie, rękodzielnicze, a także joga, kręgi kobiet, spotkania autorskie – planów i pomysłów mamy na kolejne kilka lat!
Fot. Justyna Madan, Marta Wieczorek- Cander, Anita Leydo, Justyna Jakubowska
